Narrated Marwan and al-Miswar bin Makhrama:

(from the companions of Allah's Messenger (ﷺ)) When Suhail bin `Amr agreed to the Treaty (of Hudaibiya),

one of the things he stipulated then, was that the Prophet (ﷺ) should return to them (i.e. the pagans) anyone coming to him from their side, even if he was a Muslim; and would not interfere between them and that person. The Muslims did not like this condition and got disgusted with it. Suhail did not agree except with that condition. So, the Prophet (ﷺ) agreed to that condition and returned Abu Jandal to his father Suhail bin `Amr. Thenceforward the Prophet (ﷺ) returned everyone in that period (of truce) even if he was a Muslim. During that period some believing women emigrants including Um Kulthum bint `Uqba bin Abu Muait who came to Allah's Messenger (ﷺ) and she was a young lady then. Her relative came to the Prophet (ﷺ) and asked him to return her, but the Prophet (ﷺ) did not return her to them for Allah had revealed the following Verse regarding women: "O you who believe! When the believing women come to you as emigrants. Examine them, Allah knows best as to their belief, then if you know them for true believers, Send them not back to the unbelievers, (for) they are not lawful (wives) for the disbelievers, Nor are the unbelievers lawful (husbands) for them (60.10) Yahyā ibn Bukayr, al-Layth, van 'Uqayl, van Ibn Shihāb, zei dat 'Urwah ibn al-Zubayr hem had meegedeeld dat hij Marwān en al-Miswar ibn Makhramah, moge Allah tevreden met hen zijn, had horen vertellen over de metgezellen van de Boodschapper van Allah, vrede zij met hem. Hij zei: Toen Suhail ibn 'Amr op die dag een verdrag sloot, was een van de voorwaarden die Suhail ibn 'Amr aan de Profeet, vrede zij met hem, stelde, dat niemand van ons naar u komt, zelfs als hij uw religie volgt, behalve dat u hem aan ons teruggeeft en ons de vrije hand laat met hem. De gelovigen vonden dit onaangenaam en waren er verontrust over, maar Suhail stond erop. Dus sloot de Profeet, vrede zij met hem, het verdrag met hem op die voorwaarde. Op die dag werd Abu Jandal teruggegeven aan zijn vader Suhail ibn 'Amr, en niemand van de mannen die kwamen, werd teruggegeven gedurende die periode, zelfs als hij moslim was. En de gelovige vrouwen kwamen als migranten. En Umm Kulthum bint 'Uqbah ibn Abi Mu'ayt was een van hen die op die dag naar de Boodschapper van Allah, vrede zij met hem, emigreerde, en zij was volwassen. Haar familie kwam de Profeet, vrede zij met hem, vragen om haar aan hen terug te geven, maar hij gaf haar niet aan hen terug vanwege wat Allah over hen had geopenbaard:

"Wanneer de gelovige vrouwen als migranten tot u komen, beproef hen dan; Allah weet het best van hun geloof"

tot aan zijn uitspraak:

"en zij zijn voor hen niet geoorloofd"

Narrated `Urwa:

Aisha told me, "Allah's Messenger (ﷺ) used to examine them according to this Verse: "O you who believe! When the believing women come to you, as emigrants test them . . . for Allah is Oft- Forgiving, Most Merciful." (60.10-12)

Aisha said, "When any of them agreed to that condition Allah's Apostle would say to her, 'I have accepted your pledge of allegiance.' He would only say that, but, by Allah he never touched the hand of any women (i.e. never shook hands with them) while taking the pledge of allegiance and he never took their pledge of allegiance except by his words (only).

Uthman zei: Aisha vertelde me dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hen testte met dit vers:

"O jullie die geloven, wanneer de gelovige vrouwen tot jullie migreren, test hen dan."

tot

"Vergeefrijk, Barmhartig."

Uthman zei: Aisha zei: Dus wie van hen deze voorwaarde accepteerde, zei de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) tegen haar: "Ik heb je trouw gezworen." Woorden waarmee hij tot haar sprak. Bij Allah, zijn hand heeft nooit de hand van een vrouw aangeraakt bij het zweren van trouw, en hij zweerde alleen trouw aan hen door zijn woorden.

Narrated Jarir:

When I gave the pledge of allegiance to Allah's Messenger (ﷺ) and he stipulated that I should give good advice to every Muslim. Abu Nu'aym vertelde ons, Sufyan vertelde ons, van Ziyad ibn 'Allaqah, hij zei: Ik hoorde Jarir - moge Allah tevreden met hem zijn - zeggen: Ik deed een eed van trouw aan de Boodschapper van Allah - vrede zij met hem - en hij stelde als voorwaarde voor mij: en oprechtheid jegens elke moslim.

Vertelde ons Musaddad, vertelde ons Yahya, van Ismail, hij zei: vertelde mij Qais bin Abi Hazim, van Jarir bin Abdullah - moge Allah tevreden met hem zijn - hij zei:

Ik deed trouw aan de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op het onderhouden van het gebed, het geven van de zakaat en het oprecht adviseren van elke moslim.

Narrated ʿAbdullah bin ʿUmar:

The Messenger of Allah (ﷺ) said, "Whoever sells a pollinated date-palm, its fruits belong to the seller, unless the buyer stipulates otherwise."

Narrated ʿUrwah:

Aisha told me that Barirah came to seek her help in writing for emancipation and at that time she had not paid any part of her price. ʿAisha said to her, "Go to your masters and if they agree that I will pay your price (and free you) on condition that your Wala' will be for me, I will pay the money." Barirah told her masters about that, but they refused, and said, "If ʿAisha wants to do a favor she could, but your Wala will be for us." Aisha informed Allah's Messenger (ﷺ) of that and he said to her, "Buy and manumit Barirah as the Wala' will go to the manumitted."

Vertelde ons Abdullah bin Maslamah, vertelde ons Al-Layth, van Ibn Shihab, van Urwah, dat Aisha, moge Allah tevreden met haar zijn, hem vertelde dat Barirah naar Aisha kwam om haar te helpen met haar kitabah (overeenkomst om haar vrijheid te kopen), en dat zij niets van haar kitabah had betaald. Aisha zei tegen haar: "Ga terug naar je familie, en als zij het willen om jouw kitabah voor jou te betalen, en jouw walaa' (loyaliteit) aan mij toekomt, dan doe ik dat." Barirah vertelde dit aan haar familie, maar zij weigerden en zeiden: "Als zij (Aisha) het wil om het (haar vrijheid) voor jou te regelen, laat ze dat dan doen, en jouw walaa' komt ons toe." Barirah vertelde dit aan de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem), en hij zei tegen haar: "Koop haar en maak haar vrij, want de walaa' behoort toe aan degene die vrijlaat."

Verteld door Jabir:

Terwijl ik op een (langzame) en vermoeide kameel reed, kwam de Profeet (ﷺ) langs en sloeg erop en bad voor de zegeningen van Allah ervoor. De kameel werd zo snel als nooit tevoren. De Profeet (ﷺ) zei toen: "Verkoop hem me voor een uqiyyah (goud)." Ik zei: "Nee." Hij zei opnieuw: "Verkoop hem me voor een uqiyyah (goud)." Ik verkocht hem en stelde als voorwaarde dat ik hem tot mijn huis zou berijden. Toen we (Medina) bereikten, bracht ik die kameel naar de Profeet (ﷺ) en hij gaf me de prijs. Ik keerde naar huis terug, maar hij stuurde iemand naar me toe (en toen ik naar hem ging) zei hij: "Ik zal je kameel niet nemen. Neem je kameel als een geschenk voor jou." (Verschillende overleveringen worden hier vermeld met lichte variaties in uitdrukkingen met betrekking tot de voorwaarde dat Jabir het recht had om op de verkochte kameel tot aan Medina te rijden).

Ons is verteld door Abu Nu'aym, ons is verteld door Zakariyya, hij zei: Ik hoorde 'Amir zeggen: Jabir (moge Allah tevreden met hem zijn) vertelde me dat hij op zijn kameel liep die uitgeput was. De Profeet (vrede zij met hem) kwam langs, sloeg erop en bad ervoor. Toen begon hij te lopen met een snelheid die hij nog nooit eerder had gehad. Daarna zei hij: "Verkoop hem me voor een uqiyyah." Ik zei: "Nee." Toen zei hij: "Verkoop hem me voor een uqiyyah." Dus verkocht ik hem, en ik stelde als voorwaarde dat ik hem tot mijn familie mocht berijden. Toen we aankwamen, bracht ik de kameel bij hem, en hij betaalde me de prijs en ging weg. Daarna stuurde hij iemand achter me aan en zei: "Ik zou je kameel niet hebben genomen. Neem je kameel terug, hij is jouw bezit."

Shu'bah zei, van Mughirah, van 'Amir, van Jabir: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gaf me de rug van zijn rijdier tot aan Medina.

Ishaq zei, van Jarir, van Mughirah: Ik verkocht hem op voorwaarde dat ik de rug van zijn rijdier mocht gebruiken tot aan Medina.

'Ata' en anderen zeiden: Je mag de rug van zijn rijdier gebruiken tot aan Medina.

Muhammad ibn al-Munkadir zei, van Jabir: Ik stelde de rug van zijn rijdier tot aan Medina als voorwaarde.

Zayd ibn Aslam zei, van Jabir: En jij mag de rug van zijn rijdier gebruiken tot je terugkeert.

Abu al-Zubayr zei, van Jabir: We hebben je de rug van zijn rijdier tot aan Medina gegeven.

Al-A'mash zei, van Salim, van Jabir: Je mag erop reizen tot je bij je familie bent.

'Ubaydullah en Ibn Ishaq zeiden, van Wahb, van Jabir: De Profeet (vrede zij met hem) kocht hem voor een uqiyyah. Zayd ibn Aslam volgde hem op, van Jabir.

Ibn Jurayj zei, van 'Ata' en anderen, van Jabir: Ik kocht hem voor vier dinars. En dit is een uqiyyah, berekend op tien dirhams per dinar.

Mughirah van al-Sha'bi van Jabir, en Ibn al-Munkadir en Abu al-Zubayr van Jabir, specificeerden de prijs niet.

Al-A'mash zei, van Salim, van Jabir: Een uqiyyah goud.

Abu Ishaq zei, van Salim, van Jabir: Tweehonderd dirhams.

Dawud ibn Qays zei, van 'Ubaydullah ibn Miqsam, van Jabir: Hij kocht hem op de weg naar Tabuk, ik denk dat hij zei, voor vier uqiyyah.

Abu Nadrah zei, van Jabir: Hij kocht hem voor twintig dinars. En de uitspraak van al-Sha'bi van een uqiyyah is meer. De voorwaarde is meer en correcter in mijn ogen. Dit zei Abu 'Abdullah.

Narrated Abu Huraira:

De Ansar zeiden tot de Profeet, vrede zij met hem: "Verdeel de dadelpalmen tussen ons en onze broeders." Hij zei: "Nee." Zij zeiden: "Jullie dragen de lasten en wij delen in de vruchten." Zij zeiden: "We horen en gehoorzamen."

Narrated ʿAbdullah bin ʿUmar:

Allah's Messenger (ﷺ) gave the land of Khaibar to the Jews on the condition that they would work on it and cultivate it and they would get half of its yield.

Verteld door Musa, verteld door Juwayriyah bint Asma, van Nafi', van Abdullah – moge Allah tevreden met hem zijn – die zei:

De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) gaf Khaybar aan de Joden om het te bewerken en te bebouwen, en zij zouden de helft krijgen van wat eruit voortkwam.

Narrated ʿUqba bin ʿĀmir:

Allah's Messenger (ﷺ) said, "The most rightful conditions that you must fulfill are those with which you have made the private parts of women lawful [for yourselves]." De meest rechtvaardige voorwaarden waaraan jullie moeten voldoen, zijn die waarmee jullie de kuisheid van vrouwen wettig hebben verkregen.

Narrated Rafi` bin Khadij:

We used to work on the fields more than the other Ansar, and we used to rent the land (for the yield of a specific portion of it). But sometimes that portion or the rest of the land did not give any yield, so we were forbidden (by the Prophet (ﷺ) ) to follow such a system, but we were allowed to rent the land for money.

Ons vertelde Malik ibn Ismail, ons vertelde Ibn Uyaynah, ons vertelde Yahya ibn Said, hij zei: Ik hoorde Hanzalah al-Zurraqi, hij zei: Ik hoorde Rafi' ibn Khadij - moge Allah tevreden met hem zijn - zeggen:

Wij waren degenen met de meeste landbouwgrond onder de Ansar, en wij verhuurden de grond, en soms bracht deze iets voort en die niet, en wij werden daarvan weerhouden, maar wij werden niet weerhouden van het zilver.

Narrated Abu Huraira:

De profeet (ﷺ) zei: "Geen stadbewoner mag voor een buitenstaander verkopen. Doe geen Najsh (d.w.z. bied geen hoge prijs voor iets wat je niet wilt kopen, om mensen te misleiden). Geen moslim mag meer bieden voor iets wat al door zijn moslimbroeder is gekocht, noch mag hij de hand vragen van een meisje dat al verloofd is met een andere moslim. Een moslimvrouw mag niet proberen de scheiding van haar zuster (d.w.z. een andere moslim vrouw) te bewerkstelligen om haar plaats zelf in te nemen."

Narrated Abu Huraira and Zaid bin Khalid Al-Juhani:

Een man van de bedoeïenen kwam naar de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) en zei: "O Boodschapper van Allah, ik smeek u bij Allah, oordeel voor mij volgens het Boek van Allah." De andere partij, die kundiger was dan hij, zei: "Ja, oordeel tussen ons volgens het Boek van Allah, en sta mij toe." De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Zeg." Hij zei: "Mijn zoon was een huurling bij deze man, en hij overspel pleegde met zijn vrouw. En ik werd geïnformeerd dat mijn zoon de steniging verdient. Dus ik heb hem vrijgekocht met honderd schapen en een slavin. En ik vroeg de mensen van kennis, en zij informeerden mij dat mijn zoon slechts honderd slagen en een jaar ballingschap verdient, en dat de vrouw van deze man de steniging verdient." De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zei: "Bij Hem in Wiens hand mijn ziel is, ik zal zeker tussen jullie oordelen volgens het Boek van Allah. De slavin en de schapen zijn terug te geven, en je zoon verdient honderd slagen en een jaar ballingschap. Ga 's ochtends, O Unays, naar de vrouw van deze man, en als zij bekent, stenig haar." Hij zei: "Dus hij ging 's ochtends naar haar toe, en zij bekende, en de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) beval dat zij gestenigd werd."

Narrated Aiman Al-Makki:

When I visited Aisha she said, "Barirah who had a written contract for her emancipation for a certain amount came to me and said, "O mother of the believers! Buy me and manumit me, as my masters will sell me." Aisha agreed to it. Barirah said, 'My masters will sell me on the condition that my Wala will go to them." Aisha said to her, 'Then I am not in need of you.' The Prophet (ﷺ) heard of that or was told about it and so he asked Aisha, 'What is the problem of Barirah?' He said, 'Buy her and manumit her, no matter what they stipulate.' Aisha added, 'I bought and manumitted her, though her masters had stipulated that her Wala would be for them.' The Prophet (ﷺ) said, The Wala is for the liberator, even if the other stipulated a hundred conditions."

Verhaald door Khallad ibn Yahya, verhaald door Abd al-Wahid ibn Ayman al-Makki, van zijn vader, die zei:

Ik ging naar Aisha – moge Allah tevreden met haar zijn – zij zei: Barirah kwam bij mij, en zij was een mukattabah (een slavin die een contract had gesloten om haar vrijheid te kopen). Ze zei: O Moeder der Gelovigen, koop mij, want mijn familie verkoopt mij, en maak mij vrij. Ze zei: Ja. Ze zei: Mijn familie verkoopt mij niet, tenzij zij mijn loyaliteit (wala') bedingen. Ze zei: Ik heb je niet nodig. De Profeet (vrede zij met hem) hoorde dit of het bereikte hem, en hij zei: Wat is er met Barirah? Hij zei: Koop haar en maak haar vrij, en laat hen bedingen wat ze willen. Ze zei: Dus ik kocht haar en maakte haar vrij, en haar familie bedong haar loyaliteit. De Profeet (vrede zij met hem) zei: De loyaliteit is voor degene die vrijlaat, zelfs als zij honderd bedingen hebben.

Narrated Abu Huraira:

Allah's Messenger (ﷺ) forbade (1) the meeting of the caravan (of goods) on the way, (2) and that a residing person buys for a bedouin, (3) and that a woman stipulates the divorce of the wife of the would-be husband, (4) and that a man tries to cause the cancellation of a bargain concluded by another. He also forbade An-Najsh (see Hadith 824) and that one withholds the milk in the udder of the animal so that he may deceive people on selling it. Mohammed ibn Ar'arah vertelde ons, Sjoe'bah vertelde ons, van Adi ibn Thabit, van Abu Hazim, van Abu Hurayrah - moge Allah tevreden met hem zijn - die zei: De Boodschapper van Allah - vrede zij met hem - verbood het ontvangen van karavanen, en dat een immigrant voor een bedoeïen koopt, en dat een vrouw de scheiding van haar zus eist, en dat een man een bod doet op de bieding van zijn broer, en hij verbood het opjagen, en het ophouden van melk. Mu'adh en Abdus-Samad volgden hem van Sjoe'bah. En Ghundar en Abdur-Rahman zeiden: het is verboden. En Adam zei: wij zijn verboden. En An-Nadr en Hajjaj ibn Minhal zeiden: hij verbood.

Narrated Ubai bin Ka`b:

Allah's Messenger (ﷺ) said, "Moses the Messenger of Allah," and then he narrated the whole story about him. Al-Khadir said to Moses, "Did not I tell you that you can have no patience with me." (18.72). Moses then violated the agreement for the first time because of forgetfulness, then Moses promised that if he asked Al-Khadir about anything, the latter would have the right to desert him. Moses abided by that condition and on the third occasion he intentionally asked Al-Khadir and caused that condition to be applied. The three occasions referred to above are referred to by the following Verses: "Call me not to account for forgetting And be not hard upon me." (18.73) "Then they met a boy and Khadir killed him." (18.74) "Then they proceeded and found a wall which was on the verge of falling and Khadir set it up straight." (18.77)Musa is de boodschapper van Allah.

"Zei hij niet dat je niet met mij geduld kon hebben?"

De eerste was door vergetelheid, de middelste was een voorwaarde, en de derde was opzettelijk.

"Neem mij niet kwalijk wat ik vergat, en maak mijn zaak niet zwaar voor mij."

"Ze vonden een jongen en doodden hem."

Toen gingen ze weg en vonden een muur die op instorten stond, dus richtten ze hem op. Ibn Abbas las dit: Voor hen was er een koning.

Narrated `Urwa:

Aisha said, "Barirah came to me and said, 'My people (masters) have written the contract for my emancipation for nine Awaq ) of gold) to be paid in yearly installments, one Uqiyya per year; so help me." Aisha said (to her), "If your masters agree, I will pay them the whole sum provided the Wala will be for me." Barirah went to her masters and told them about it, but they refused the offer and she returned from them while Allah's Messenger (ﷺ)s was sitting. She said, "I presented the offer to them, but they refused unless the Wala' would be for them." When the Prophet (ﷺ) heard that and `Aisha told him about It, he said to her, "Buy Barirah and let them stipulate that her Wala' will be for them, as the Wala' is for the manumitted." `Aisha did so. After that Allah's Messenger (ﷺ) got up amidst the people, Glorified and Praised Allah and said, "What is wrong with some people who stipulate things which are not in Allah's Laws? Any condition which is not in Allah's Laws is invalid even if there were a hundred such conditions. Allah's Rules are the most valid and Allah's Conditions are the most solid. The Wala' is for the manumitted."

Isma'il vertelde ons, Malik vertelde ons, van Hisham ibn Urwah, van zijn vader, van Aisha, die zei: Barirah kwam naar mij toe en zei: Ik heb een contract gesloten met mijn meesters voor negen uqiyah, één uqiyah per jaar, dus help mij. Zij zei: Als zij ermee instemmen dat ik het voor hen tel, en uw loyaliteit aan mij is, dan zal ik het doen. Barirah ging naar haar meesters en zei het tegen hen, maar zij weigerden. Ze kwam van hen vandaan terwijl de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) zat, en zei: Ik heb het hun aangeboden, maar ze weigerden, tenzij de loyaliteit aan hen is. De Profeet (vrede zij met hem) hoorde dit, en Aisha vertelde de Profeet (vrede zij met hem) dit, en hij zei: Neem haar en beding de loyaliteit voor hen, want de loyaliteit is alleen voor degene die vrijkoopt. Aisha deed dit, daarna stond de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op onder de mensen, prees Allah en loofde Hem, daarna zei hij: Wat is er met mannen die voorwaarden stellen die niet in het Boek van Allah staan? Elke voorwaarde die niet in het Boek van Allah staat, is ongeldig, zelfs als het honderd voorwaarden zijn. Het oordeel van Allah is het meest waar, en de voorwaarde van Allah is het meest solide, en de loyaliteit is alleen voor degene die vrijkoopt.

Narrated Ibn `Umar:

When the people of Khaibar dislocated `Abdullah bin `Umar's hands and feet, `Umar got up delivering a sermon saying, "No doubt, Allah's Messenger (ﷺ) made a contract with the Jews concerning their properties, and said to them, 'We allow you (to stand in your land) as long as Allah allows you.' Now `Abdullah bin `Umar went to his land and was attacked at night, and his hands and feet were dislocated, and as we have no enemies there except those Jews, they are our enemies and the only people whom we suspect, I have made up my mind to exile them." When `Umar decided to carry out his decision, a son of Abu Al-Haqiq's came and addressed `Umar, "O chief of the believers, will you exile us although Muhammad allowed us to stay at our places, and made a contract with us about our properties, and accepted the condition of our residence in our land?" `Umar said, "Do you think that I have forgotten the statement of Allah's Messenger (ﷺ), i.e.: What will your condition be when you are expelled from Khaibar and your camel will be carrying you night after night?" The Jew replied, "That was joke from Abul-Qasim." `Umar said, "O the enemy of Allah! You are telling a lie." `Umar then drove them out and paid them the price of their properties in the form of fruits, money, camel saddles and ropes, etc.

Ons heeft Abu Ahmad verteld, ons heeft Muhammad ibn Yahya Abu Ghassan al-Kinani verteld, ons heeft Malik meegedeeld, van Nafi', van Ibn Umar (moge Allah tevreden met hen beiden zijn) die zei:

Toen de mensen van Khaybar Abdullah ibn Umar verwondden, stond Umar op als spreker en zei: De Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) had een overeenkomst met de Joden van Khaybar met betrekking tot hun bezittingen en zei: "Wij laten jullie blijven zolang Allah jullie laat blijven." En Abdullah ibn Umar ging naar zijn bezittingen daar, en 's nachts werd hij aangevallen, en zijn handen en voeten werden verwond. En wij hebben daar geen vijand behalve zij. Zij zijn onze vijanden en onze verdachten. En ik heb hun verdrijving gezien. Toen Umar hierover had besloten, kwam een van de zonen van Abu al-Huqayq naar hem toe en zei: O Leider der gelovigen, verdrijft u ons, terwijl Muhammad (vrede zij met hem) ons heeft laten blijven en een overeenkomst met ons heeft gesloten betreffende de bezittingen, en dit voor ons heeft voorwaarden gesteld? Toen zei Umar: Denk je dat ik de woorden van de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) ben vergeten: "Hoe zal het met je zijn als je uit Khaybar wordt verdreven, en je kameel je 's nachts na nacht wegvoert"? Hij zei: Dit was een grap van Abu al-Qasim. Hij zei: U liegt, vijand van Allah. Toen verdreef Umar hen en gaf hij hen de waarde van wat zij aan vruchten bezaten, in geld, kamelen en goederen, van zadeldekken, touwen en dergelijke.

Hammad ibn Salamah heeft dit overgeleverd van Ubaydullah, ik denk van Nafi', van Ibn Umar, van Umar, van de Profeet (vrede zij met hem), hij heeft het ingekort.

Narrated Al-Miswar bin Makhrama and Marwan:

(whose narrations attest each other) Allah's Messenger (ﷺ) set out at the time of Al-Hudaibiya (treaty), and when they proceeded for a distance, he said, "Khalid bin Al-Walid leading the cavalry of Quraish constituting the front of the army, is at a place called Al-Ghamim, so take the way on the right." By Allah, Khalid did not perceive the arrival of the Muslims till the dust arising from the march of the Muslim army reached him, and then he turned back hurriedly to inform Quraish.

The Prophet (ﷺ) went on advancing till he reached the Thaniya (i.e. a mountainous way) through which one would go to them (i.e. people of Quraish). The she-camel of the Prophet (ﷺ) sat down. The people tried their best to cause the she-camel to get up but in vain, so they said, "Al-Qaswa' (i.e. the she-camel's name) has become stubborn! Al-Qaswa' has become stubborn!" The Prophet (ﷺ) said, "Al-Qaswa' has not become stubborn, for stubbornness is not her habit, but she was stopped by Him Who stopped the elephant."

Then he said, "By the Name of Him in Whose Hands my soul is, if they (i.e. the Quraish infidels) ask me anything which will respect the ordinances of Allah, I will grant it to them." The Prophet (ﷺ) then rebuked the she-camel and she got up.

The Prophet (ﷺ) changed his way till he dismounted at the farthest end of Al-Hudaibiya at a pit (i.e. well) containing a little water which the people used in small amounts, and in a short while the people used up all its water and complained to Allah's Messenger (ﷺ) of thirst. The Prophet (ﷺ) took an arrow out of his arrow-case and ordered them to put the arrow in that pit.

By Allah, the water started and continued sprouting out till all the people quenched their thirst and returned with satisfaction.

While they were still in that state, Budail bin Warqa-al-Khuza'i came with some persons from his tribe Khuza'a and they were the advisers of Allah's Messenger (ﷺ) who would keep no secret from him and were from the people of Tihama.

Budail said, "I left Ka'b bin Luai and 'Amir bin Luai residing at the profuse water of Al-Hudaibiya and they had milch camels (or their women and children) with them, and will wage war against you, and will prevent you from visiting the Ka'ba."

Allah's Messenger (ﷺ) said, "We have not come to fight anyone, but to perform the 'Umra. No doubt, the war has weakened Quraish and they have suffered great losses, so if they wish, I will conclude a truce with them, during which they should refrain from interfering between me and the people (i.e. the 'Arab infidels other than Quraish), and if I have victory over those infidels, Quraish will have the option to embrace Islam as the other people do, if they wish; they will at least get strong enough to fight.

But if they do not accept the truce, by Allah in Whose Hands my life is, I will fight with them defending my Cause till I get killed, but (I am sure) Allah will definitely make His Cause victorious."

Budail said, "I will inform them of what you have said." So, he set off till he reached Quraish and said, "We have come from that man (i.e. Muhammad) whom we heard saying something which we will disclose to you if you should like."

Some of the fools among Quraish shouted that they were not in need of this information, but the wiser among them said, "Relate what you heard him saying."

Budail said, "I heard him saying so-and-so," relating what the Prophet (ﷺ) had told him.

'Urwa bin Mas'ud got up and said, "O people! Aren't you the sons?" They said, "Yes."

He added, "Am I not the father?" They said, "Yes."

He said, "Do you mistrust me?" They said, "No."

He said, "Don't you know that I invited the people of 'Ukaz for your help, and when they refused I brought my relatives and children and those who obeyed me (to help you)?"

They said, "Yes."

He said, "Well, this man (i.e. the Prophet) has offered you a reasonable proposal, you'd better accept it and allow me to meet him."

They said, "You may meet him."

So, he went to the Prophet (ﷺ) and started talking to him. The Prophet (ﷺ) told him almost the same as he had told Budail.

Then 'Urwa said, "O Muhammad! Won't you feel any scruple in extirpating your relations? Have you ever heard of anyone amongst the Arabs extirpating his relatives before you? On the other hand, if the reverse should happen, (nobody will aid you, for) by Allah, I do not see (with you) dignified people, but people from various tribes who would run away leaving you alone."

Hearing that, Abu Bakr abused him and said, "Do you say we would run and leave the Prophet (ﷺ) alone?"

'Urwa said, "Who is that man?" They said, "He is Abu Bakr."

'Urwa said to Abu Bakr, "By Him in Whose Hands my life is, were it not for the favor which you did to me and which I did not compensate, I would retort on you."

'Urwa kept on talking to the Prophet (ﷺ) and seizing the Prophet's beard as he was talking while Al-Mughira bin Shu'ba was standing near the head of the Prophet, holding a sword and wearing a helmet.

Whenever 'Urwa stretched his hand towards the beard of the Prophet, Al-Mughira would hit his hand with the handle of the sword and say (to 'Urwa), "Remove your hand from the beard of Allah's Messenger (ﷺ)."

'Urwa raised his head and asked, "Who is that?" The people said, "He is Al-Mughira bin Shu'ba."

'Urwa said, "O treacherous! Am I not doing my best to prevent evil consequences of your treachery?"

Before embracing Islam Al-Mughira was in the company of some people. He killed them and took their property and came (to Medina) to embrace Islam.

The Prophet (ﷺ) said (to him), "As regards your Islam, I accept it, but as for the property I do not take anything of it. (As it was taken through treason)."

'Urwa then started looking at the Companions of the Prophet.

By Allah, whenever Allah's Messenger (ﷺ) spat, the spittle would fall in the hand of one of them (i.e. the Prophet's companions) who would rub it on his face and skin; if he ordered them they would carry his orders immediately; if he performed ablution, they would struggle to take the remaining water; and when they spoke to him, they would lower their voices and would not look at his face constantly out of respect.

'Urwa returned to his people and said, "O people! By Allah, I have been to the kings and to Caesar, Khosrau and An-Najashi, yet I have never seen any of them respected by his courtiers as much as Muhammad is respected by his companions.

By Allah, if he spat, the spittle would fall in the hand of one of them (i.e. the Prophet's companions) who would rub it on his face and skin; if he ordered them, they would carry out his order immediately; if he performed ablution, they would struggle to take the remaining water; and when they spoke, they would lower their voices and would not look at his face constantly out of respect."

'Urwa added, "No doubt, he has presented to you a good reasonable offer, so please accept it."

A man from the tribe of Bani Kinana said, "Allow me to go to him," and they allowed him, and when he approached the Prophet and his companions, Allah's Messenger (ﷺ) said, "He is so-and-so who belongs to the tribe that respects the Budn (i.e. camels of the sacrifice). So, bring the Budn in front of him."

So, the Budn were brought before him and the people received him while they were reciting Talbiya.

When he saw that scene, he said, "Glorified be Allah! It is not fair to prevent them from visiting the Ka'ba."

When he returned to his people, he said, "I saw the Budn garlanded (with colored knotted ropes) and marked (with stabs on their backs). I do not think it is advisable to prevent them from visiting the Ka'ba."

Another person called Mikraz bin Hafs got up and sought their permission to go to Muhammad, and they allowed him, too.

When he approached the Muslims, the Prophet (ﷺ) said, "Here is Mikraz and he is a vicious man."

Mikraz started talking to the Prophet and as he was talking, Suhail bin 'Amr came.

When Suhail bin 'Amr came, the Prophet (ﷺ) said, "Now the matter has become easy."

Suhail said to the Prophet "Please conclude a peace treaty with us."

So, the Prophet (ﷺ) called the clerk and said to him, "Write: By the Name of Allah, the most Beneficent, the most Merciful."

Suhail said, "As for 'Beneficent,' by Allah, I do not know what it means. So write: By Your Name O Allah, as you used to write previously."

The Muslims said, "By Allah, we will not write except: By the Name of Allah, the most Beneficent, the most Merciful."

The Prophet (ﷺ) said, "Write: By Your Name O Allah."

Then he dictated, "This is the peace treaty which Muhammad, Allah's Messenger (ﷺ) has concluded."

Suhail said, "By Allah, if we knew that you are Allah's Messenger (ﷺ) we would not prevent you from visiting the Ka'ba, and would not fight with you. So, write: "Muhammad bin 'Abdullah."

The Prophet (ﷺ) said, "By Allah! I am Apostle of Allah even if you people do not believe me. Write: Muhammad bin 'Abdullah.

(Az-Zuhri said, "The Prophet (ﷺ) accepted all those things, as he had already said that he would accept everything they would demand if it respects the ordinance of Allah, (i.e. by letting him and his companions perform 'Umra.)"

The Prophet (ﷺ) said to Suhail, "On the condition that you allow us to visit the House (i.e. Ka'ba) so that we may perform Tawaf around it."

Suhail said, "By Allah, we will not (allow you this year) so as not to give chance to the 'Arabs to say that we have yielded to you, but we will allow you next year."

So, the Prophet (ﷺ) got that written.

Then Suhail said, "We also stipulate that you should return to us whoever comes to you from us, even if he embraced your religion."

The Muslims said, "Glorified be Allah! How will such a person be returned to the pagans after he has become a Muslim?"

While they were in this state Abu-Jandal bin Suhail bin 'Amr came from the valley of Mecca staggering with his fetters and fell down amongst the Muslims.

Suhail said, "O Muhammad! This is the very first term with which we make peace with you, i.e. you shall return Abu Jandal to me."

The Prophet (ﷺ) said, "The peace treaty has not been written yet."

Suhail said, "I will never allow you to keep him."

The Prophet (ﷺ) said, "Yes, do."

He said, "I won't do."

Mikraz said, "We allow you (to keep him)."

Abu Jandal said, "O Muslims! Will I be returned to the pagans though I have come as a Muslim? Don't you see how much I have suffered?" (continued...

(continuing... 1):

-3.891: ... Abu Jandal had been tortured severely for the Cause of Allah.

'Umar bin Al-Khattab said, "I went to the Prophet (ﷺ) and said, 'Aren't you truly the Messenger of Allah?' The Prophet (ﷺ) said, 'Yes, indeed.'

I said, 'Isn't our Cause just and the cause of the enemy unjust?'

He said, 'Yes.'

I said, 'Then why should we be humble in our religion?'

He said, 'I am Allah's Messenger (ﷺ) and I do not disobey Him, and He will make me victorious.'

I said, 'Didn't you tell us that we would go to the Ka'ba and perform Tawaf around it?'

He said, 'Yes, but did I tell you that we would visit the Ka'ba this year?'

I said, 'No.'

He said, 'So you will visit it and perform Tawaf around it?' "

'Umar further said, "I went to Abu Bakr and said, 'O Abu Bakr! Isn't he truly Allah's Prophet?'

He replied, 'Yes.'

I said, 'Then why should we be humble in our religion?'

He said, 'Indeed, he is Allah's Messenger (ﷺ) and he does not disobey his Lord, and He will make him victorious. Adhere to him as, by Allah, he is on the right.'

I said, 'Was he not telling us that we would go to the Ka'ba and perform Tawaf around it?'

He said, 'Yes, but did he tell you that you would go to the Ka'ba this year?'

I said, 'No.'

He said, "You will go to Ka'ba and perform Tawaf around it.

(Az-Zuhri said, "'Umar said, 'I performed many good deeds as expiation for the improper questions I asked them.' ")

When the writing of the peace treaty was concluded, Allah's Messenger (ﷺ) said to his companions, "Get up and slaughter your sacrifices and get your head shaved."

By Allah none of them got up, and the Prophet repeated his order thrice.

When none of them got up, he left them and went to Um Salama and told her of the people's attitudes towards him.

Um Salama said, "O the Prophet (ﷺ) of Allah! Do you want your order to be carried out? Go out and don't say a word to anybody till you have slaughtered your sacrifice and call your barber to shave your head."

So, the Prophet (ﷺ) went out and did not talk to anyone of them till he did that, i.e. slaughtered the sacrifice and called his barber who shaved his head.

Seeing that, the companions of the Prophet (ﷺ) got up, slaughtered their sacrifices, and started shaving the heads of one another, and there was so much rush that there was a danger of killing each other.

Then some believing women came (to the Prophet (ﷺ)); and Allah revealed the following Divine Verses:-- "O you who believe, when the believing women come to you as emigrants examine them . . ." (60.10)

'Umar then divorced two wives of his who were infidels. Later on Muawiya bin Abu Sufyan married one of them, and Safwan bin Umaiya married the other.

When the Prophet (ﷺ) returned to Medina, Abu Basir, a new Muslim convert from Quraish came to him.

The Infidels sent in his pursuit two men who said (to the Prophet (ﷺ)), "Abide by the promise you gave us."

So, the Prophet (ﷺ) handed him over to them.

They took him out (of the City) till they reached Dhul-Hulaifa where they dismounted to eat some dates they had with them.

Abu Basir said to one of them, "By Allah, O so-and-so, I see you have a fine sword."

The other drew it out (of the scabbard) and said, "By Allah, it is very fine and I have tried it many times."

Abu Basir said, "Let me have a look at it."

When the other gave it to him, he hit him with it till he died, and his companion ran away till he came to Medina and entered the Mosque running.

When Allah's Messenger (ﷺ) saw him he said, "This man appears to have been frightened."

When he reached the Prophet (ﷺ) he said, "My companion has been murdered and I would have been murdered too."

Abu Basir came and said, "O Allah's Messenger (ﷺ), by Allah, Allah has made you fulfill your obligations by your returning me to them (i.e. the Infidels), but Allah has saved me from them."

The Prophet (ﷺ) said, "Woe to his mother! what excellent war kindler he would be, should he only have supporters."

When Abu Basir heard that he understood that the Prophet (ﷺ) would return him to them again, so he set off till he reached the seashore.

Abu Jandal bin Suhail got himself released from them (i.e. infidels) and joined Abu Basir.

So, whenever a man from Quraish embraced Islam he would follow Abu Basir till they formed a strong group.

By Allah, whenever they heard about a caravan of Quraish heading towards Sham, they stopped it and attacked and killed them (i.e. infidels) and took their properties.

The people of Quraish sent a message to the Prophet (ﷺ) requesting him for the Sake of Allah and Kith and kin to send for (i.e. Abu Basir and his companions) promising that whoever (amongst them) came to the Prophet (ﷺ) would be secure.

So the Prophet (ﷺ) sent for them (i.e. Abu Basir's companions) and Allah revealed the following Divine Verses:

"And it is He Who Has withheld their hands from you and your hands From them in the midst of Mecca, After He made you the victorious over them. ... the unbelievers had pride and haughtiness, in their hearts ... the pride and haughtiness of the time of ignorance." (48.24-26)

And their pride and haughtiness was that they did not confess (write in the treaty) that he (i.e. Muhammad) was the Prophet of Allah and refused to write: "In the Name of Allah, the most Beneficent, the Most Merciful," and they (the mushriks) prevented them (the Muslims) from visiting the House (the Ka'bah).

Narrated Az-Zuhri:

`Urwa said, "Aisha told me that Allah's Messenger (ﷺ) used to examine the women emigrants. We have been told also that when Allah revealed the order that the Muslims should return to the pagans what they had spent on their wives who emigrated (after embracing Islam) and that the Muslims should not keep unbelieving women as their wives, `Umar divorced two of his wives, Qariba, the daughter of Abu Umayyah and the daughter of Jarwal Al-Khuza`i. Later on Mu`awiya married Qariba and Abu Jahm married the other." When the pagans refused to pay what the Muslims had spent on their wives, Allah revealed: "And if any of your wives have gone from you to the unbelievers and you have an accession (by the coming over of a woman from the other side) (then pay to those whose wives have gone) the equivalent of what they had spent (on their Mahr)." (60.11) So, Allah ordered that the Muslim whose wife has gone, should be given, as a compensation of the Mahr he had given to his wife, from the Mahr of the wives of the pagans who had emigrated deserting their husbands. We do not know any of the women emigrants who deserted Islam after embracing it. We have also been told that Abu Basir bin Asid Ath-Thaqafi came to the Prophet (ﷺ) as a Muslim emigrant during the truce. Al-Akhnas bin Shariq wrote to the Prophet (ﷺ) requesting him to return Abu Basir.

En Uqayl zei, van Az-Zuhri, die zei dat Urwah zei: Aisha vertelde mij dat de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) hen op de proef stelde. En het bereikte ons dat toen Allah de Verhevene openbaarde dat de ongelovigen moesten teruggeven wat zij hadden uitgegeven aan degenen die van hun vrouwen naar de islam emigreerden, en dat het de moslims verbood om de huwelijksbanden met de ongelovige vrouwen te behouden, dat Umar twee vrouwen verstootte: Qaribah, de dochter van Abu Umayyah, en de dochter van Jarwal Al-Khuzai. Mu'awiyah trouwde met Qaribah, en Abu Jahm trouwde met de ander. Toen de ongelovigen weigerden toe te geven wat de moslims aan hun vrouwen hadden uitgegeven, openbaarde Allah de Verhevene: "En als u iets van uw vrouwen ontgaat aan de ongelovigen, en u dan de overhand krijgt, geef dan aan degenen van wie de vrouwen zijn gevlucht, het equivalent van wat zij hebben uitgegeven aan de vrouwen van de ongelovigen die emigreerden." En wij weten niet van een van de emigrerende vrouwen die na haar geloof afvallig werd. En het bereikte ons dat Abu Basir ibn Asid Ath-Thaqafi naar de Profeet (vrede zij met hem) kwam als gelovige emigrant tijdens de periode van het verdrag. Toen schreef Al-Akhnas ibn Shariq aan de Profeet (vrede zij met hem) en vroeg om Abu Basir, en hij vermeldde de hadith.

Narrated Abu Huraira:

Allah's Messenger (ﷺ) mentioned a person who asked an Israeli man to lend him one-thousand Dinars, and the Israeli lent him the sum for a certain fixed period.

En Al-Layth zei: mij vertelde Ja'far ibn Rabi'ah, van 'Abd al-Rahman ibn Hurmuz, van Abu Hurayrah, moge Allah tevreden met hem zijn, dat de Boodschapper van Allah, vrede zij met hem, sprak over een man die een deel van de kinderen van Israël vroeg om hem duizend dinars te lenen, en hij gaf ze hem tot een bepaalde termijn. En Ibn 'Umar, moge Allah tevreden met hen beiden zijn, en 'Ata zeiden: als hij hem een termijn geeft in de lening, is het geldig.

Narrated ʿAmra:

Aisha said that Barirah came to seek her help in the writing of her emancipation. ʿAisha said to her, "If you wish, I will pay your masters (your price) and the wala' will be for me." When Allah's Messenger (ﷺ) came, she told him about it. The Prophet (ﷺ) said to her, "Buy her (i.e. Barirah) and manumit (free) her, for the Wala is for the one who manumits." Then Allah's Messenger (ﷺ) ascended the pulpit and said, "What about those people who stipulate conditions which are not in Allah's Laws? Whoever stipulates such conditions as are not in Allah's Laws, then those conditions are invalid even if he stipulated a hundred such conditions."

Ons vertelde Ali ibn Abdullah, ons vertelde Sufyan, van Yahya, van Amra, van Aisha (moge Allah tevreden met haar zijn) die zei: Barirah kwam naar haar toe om haar te vragen over haar contract (van vrijkoping). Dus zei ze: Als je wilt, geef ik het aan je familie, en het meesterschap zal van mij zijn. Toen de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) kwam, herinnerde ik hem eraan. De Profeet (vrede zij met hem) zei: "Koop haar en maak haar vrij, want het meesterschap is voor degene die vrijlaat." Daarna stond de Boodschapper van Allah (vrede zij met hem) op de minbar en zei: "Wat is er met mensen die voorwaarden stellen die niet in het Boek van Allah staan? Wie een voorwaarde stelt die niet in het Boek van Allah staat, die heeft er geen recht op, zelfs niet als hij honderd voorwaarden stelt."

Narrated Abu Huraira:

Allah's Messenger (ﷺ) said, "Allah has ninety-nine names, i.e. one-hundred minus one, and whoever knows them will go to Paradise." (Please see Hadith No. 419 Vol. 8)

Allah heeft negenennegentig namen, honderd minus één. Wie ze opsomt, zal het Paradijs binnengaan.

Narrated Ibn `Umar:

Qutaibah bin Sa'id vertelde ons, Muhammad bin 'Abdullah Al-Anshari vertelde ons, Ibn 'Aun vertelde ons, hij zei: Nafi' informeerde mij, van Ibn 'Umar (moge Allah tevreden met hen beiden zijn) dat 'Umar bin Al-Khattab land in Khaybar had verkregen. Hij ging naar de Profeet (vrede zij met hem) om advies te vragen. Hij zei: "O Boodschapper van Allah, ik heb land in Khaybar verkregen, ik heb nog nooit een bezit gehad dat mij dierbaarder is dan dit. Wat beveelt u mij?" Hij zei:

"Als je wilt, kun je het vasthouden en het als liefdadigheid weggeven."

Hij zei: Dus 'Umar gaf het weg als liefdadigheid, met de bepaling dat het niet verkocht, niet geschonken en niet geërfd mocht worden. Hij gaf het weg aan de armen, aan verwanten, aan slaven die vrijgekocht moesten worden, op de weg van Allah, aan de reiziger en aan de gast. Er is geen blaam op degene die het beheert als hij ervan eet met mate, en als hij iemand voedt die geen vermogen heeft. Hij zei: Ik vertelde dit aan Ibn Sirin, en hij zei: "die geen vermogen heeft opgebouwd."